Rozmowa z Przemkiem Różańskim – psychoterapeutą Gestalt, pedagogiem i socjoterapeutą, który od lat wspiera kadry szkół demokratycznych i pracuje z systemami rodzinnymi.
W rozmowie przyglądamy się wyzwaniom, jakie niesie ze sobą rodzicielstwo i wychowanie dzieci w świecie niepewności, nieprzewidywalności i zaniku wzorców wspólnotowych
Jak budować więzi wsparcia w świecie niepewności i nieprzewidywalności
🎧 Idąc za powiedzeniem „potrzeba całej wioski by wychować dziecko”, wspólnie z Przemkiem poruszamy się m.in. następujące kwestie:
✅ Kontekst współczesnego rodzicielstwa – o przejściu od przewidywalnego (choć autorytarnego) systemu postfeudalnego do świata niepewności oraz indywidualizacji procesu wychowania
✅Dziecko jako „projekt inwestycyjny” – od dziecka jako zasobu (pomoc w pracy) do dziecka jako celu inwestycji czasu i pieniędzy, rywalizacji między rodzicami, wpływie rewolucji informatycznej i trudności w stosowaniu metod wychowawczych z „zeszłego tysiąclecia”
✅Kryzys zmęczenia i przeciążenia rodziców – problemy ze snem, stres, pułapka bycia „idealnym rodzicem”
✅ Konflikty wewnętrzne i rola technologii – dylemat między miłością a niechęcią wynikającą z braku sił, o smartfonach jako „sojusznikach”, zaniku podwórek i naturalnej socjalizacji rówieśniczej opartej na samodzielnym rozwiązywaniu konfliktów
✅ Pedagogika Gestalt i zmiana perspektywy – o „przewrocie kopernikańskim”, w którym to rodzic jest w centrum wsparcia, a dziecko może czerpać z modelowania poprzez postawę i autentyczność rodzica
✅ Idea współrodzicielstwa i „kwantowej wioski” – o tworzeniu kooperatyw rodzicielskich
✅ Ucieleśnienie i autentyczność w relacji – o wartości pogłębiania kontaktu ze sobą, komunikacji niewerbalnej, zgodzie na własne doznania, w tym złości i bezradności
✅ Współpraca z profesjonalistami
Spis treści
Intro – (00:04)
- O Przemku – jego doświadczeniu zawodowym i osobistym (00:50).
Kontekst współczesnego rodzicielstwa – (02:31)
- Rodzicielstwo w dobie „płynnej nowoczesności” Zygmunta Baumana – (03:03).
- Przejście od przewidywalnego (choć autorytarnego) systemu postfeudalnego do świata niepewności – (04:35).
- Indywidualizacja procesu wychowania – zanik spójnego modelu społecznego na rzecz osobistych decyzji rodziców – (05:25).
Dziecko jako „projekt inwestycyjny”
- Zmiana paradygmatu: od dziecka jako zasobu (pomoc w pracy) do dziecka jako celu inwestycji czasu i pieniędzy – (08:49).
- Rywalizacja między rodzicami i presja na wczesną specjalizację dzieci – (10:35).
- Wpływ rewolucji informatycznej i trudność w stosowaniu metod wychowawczych z „zeszłego tysiąclecia” – (12:13).
Kryzys zmęczenia i przeciążenia rodziców – (14:26)
- Kultura zmęczenia – permanentna mobilizacja, brak przestrzeni na odpoczynek i „nicnierobienie” – (15:08).
- Objawy przeciążenia układu nerwowego, takie jak problemy ze snem i stres codzienny – (16:12).
- Pułapka bycia „idealnym rodzicem” i presja opierania wychowania na dowodach naukowych – (17:22).
Konflikty wewnętrzne i rola technologii – (18:08)
- Dylemat między miłością a niechęcią wynikającą z braku sił – (18:25).
- Smartfony jako „wygodni sojusznicy” kupujący rodzicowi czas, co prowadzi do socjalizacji dziecka z ekranem zamiast z człowiekiem – (18:36).
- Zanik podwórek i naturalnej socjalizacji rówieśniczej opartej na samodzielnym rozwiązywaniu konfliktów – (21:58).
Pedagogika Gestalt i zmiana perspektywy – „Jak można inaczej” – (27:02)
- Kopernikański przewrót: rodzic jako podstawowy podmiot pedagogiki, a nie dziecko – (27:43).
- Modelowanie dziecka poprzez własną postawę i autentyczność rodzica – (29:19).
Idea współrodzicielstwa i „kwantowej wioski” – (29:42)
- Konieczność budowania tkanki społecznej („wioski”) do wychowania dziecka – (30:18).
- Tworzenie kooperatyw rodzicielskich i nieformalnych grup wsparcia – (34:09).
- Wycofanie się z roli „rodzica helikoptera” na rzecz swobodnej eksploracji dziecka w bezpiecznej przestrzeni – (36:23).
„2 power system”, ucieleśnienie i autentyczność w relacji
- Komunikacja niewerbalna: znaczenie tego, co dziecko czuje i widzi, a nie tylko tego, co słyszy – (45:27).
- Zgoda na własną złość i bezradność jako element budowania prawdziwej relacji – (50:36).
- Wartość bycia „wystarczająco dobrym” zamiast dążenia do nieosiągalnej doskonałości – (52:52).
Budowanie odporności i wiary w dziecko
- Wspieranie samodzielności poprzez pozwalanie dziecku na radzenie sobie z trudnościami i lękiem – (58:54).
- Przygotowywanie dzieci do życia w świecie niepewności poprzez jawność emocji w rodzinie – (59:53).
Współpraca z profesjonalistami i systemem (01:04:00)
- Problem „szukania dziury” w dziecku i wysyłania go na terapię jako „objawu” systemu rodzinnego – (01:06:09).
- Znaczenie pracy z rodzicami (historia ciąży, wczesnego dzieciństwa) dla rozwiązania problemów nastolatka – (01:07:09).
- Napięcia na linii rodzice–szkoła–specjaliści i problem „opuszczenia” dzieci w konflikcie dorosłych – (01:12:11).
Podsumowanie – (01:15:40)
Zapraszam Cię do wysłuchania rozmowy o tym, jak lepiej zrozumieć swoje emocje związane z prokrastynacją oraz jak działać bardziej efektywnie w miejscach utknięć. 🎧
Odcinka możesz posłuchać w odtwarzaczu poniżej, na YouTube lub Spotify (linki poniżej):
Witaj w podcaście Nasze Relacje. Nazywam się Rafał Stolarek i jestem certyfikowanym psychoterapeutą Gestalt (certyfikaty EAGT, PTPG).
Podcast tworzę dla osób, które chcą budować głębsze, wartościowe relacje i realnie poprawić jakość swojego życia. Do rozmów zapraszam cenionych psychoterapeutów, superwizorów, trenerów psychoterapii, osoby z bogatym doświadczeniem życiowym. Intencją dla rozmów jest łączenie praktyki gabinetowej, zawodowej, życiowej, by inspirować Cię do zmiany. Posłuchaj i znajdź coś dla siebie.
Kontakt i więcej o mnie:
https://naszeralacje.pl
rafal@naszerelacje.pl
Zapraszam Cię do wysłuchania rozmowy z Przemkiem Różańskim – psychoterapeutą Gestalt, pedagogiem i socjoterapeutą, który od lat wspiera kadry szkół demokratycznych i pracuje z systemami rodzinnymi.
W rozmowie przyglądamy się wyzwaniom, jakie niesie ze sobą wychowanie dzieci w świecie niepewności, nieprzewidywalności i zaniku wzorców wspólnotowych.
🎧 Idąc za powiedzeniem ”potrzeba całej wioski by wychować dziecko” i zachęcając do inicjowania ”kwantowych wiosek”, zapraszam do posłuchania naszej rozmowy.
SPIS TREŚCI:
Intro
- O Przemku – jego doświadczeniu zawodowym i osobistym
Kontekst współczesnego rodzicielstwa – (02:31)
- Rodzicielstwo w dobie „płynnej nowoczesności” Zygmunta Baumana
- Przejście od przewidywalnego (choć autorytarnego) systemu postfeudalnego do świata niepewności
- Indywidualizacja procesu wychowania – zanik spójnego modelu społecznego na rzecz osobistych decyzji rodziców
Dziecko jako „projekt inwestycyjny”
- Zmiana paradygmatu: od dziecka jako zasobu (pomoc w pracy) do dziecka jako celu inwestycji czasu i pieniędzy – (08:49)
- Rywalizacja między rodzicami i presja na wczesną specjalizację dzieci
- Wpływ rewolucji informatycznej i trudność w stosowaniu metod wychowawczych z „zeszłego tysiąclecia”
Kryzys zmęczenia i przeciążenia rodziców – (14:26)
- Kultura zmęczenia – permanentna mobilizacja, brak przestrzeni na odpoczynek i „nicnierobienie”
- Objawy przeciążenia układu nerwowego, takie jak problemy ze snem i stres codzienny
- Pułapka bycia „idealnym rodzicem” i presja opierania wychowania na dowodach naukowych
Konflikty wewnętrzne i rola technologii – (18:08)
- Dylemat między miłością a niechęcią wynikającą z braku sił
- Smartfony jako „wygodni sojusznicy” kupujący rodzicowi czas, co prowadzi do socjalizacji dziecka z ekranem zamiast z człowiekiem
- Zanik podwórek i naturalnej socjalizacji rówieśniczej opartej na samodzielnym rozwiązywaniu konfliktów
Pedagogika Gestalt i zmiana perspektywy – ”Jak można inaczej” – (27:02)
- Kopernikański przewrót: rodzic jako podstawowy podmiot pedagogiki, a nie dziecko
- Modelowanie dziecka poprzez własną postawę i autentyczność rodzica.
Idea współrodzicielstwa i „kwantowej wioski”
- Konieczność budowania tkanki społecznej („wioski”) do wychowania dziecka – (30:18).
- Tworzenie kooperatyw rodzicielskich i nieformalnych grup wsparcia
- Wycofanie się z roli „rodzica helikoptera” na rzecz swobodnej eksploracji dziecka w bezpiecznej przestrzeni
”2 power system”, ucieleśnienie i autentyczność w relacji
- Komunikacja niewerbalna: znaczenie tego, co dziecko czuje i widzi, a nie tylko tego, co słyszy – (45:27)
- Zgoda na własną złość i bezradność jako element budowania prawdziwej relacji
- Wartość bycia „wystarczająco dobrym” zamiast dążenia do nieosiągalnej doskonałości
Budowanie odporności i wiary w dziecko
- Wspieranie samodzielności poprzez pozwalanie dziecku na radzenie sobie z trudnościami i lękiem – (58:54)
- Przygotowywanie dzieci do życia w świecie niepewności poprzez jawność emocji w rodzinie
Współpraca z profesjonalistami i systemem
- Problem „szukania dziury” w dziecku i wysyłania go na terapię jako „objawu” systemu rodzinnego – (01:06:09).
- Znaczenie pracy z rodzicami (historia ciąży, wczesnego dzieciństwa) dla rozwiązania problemów nastolatka
- Napięcia na linii rodzice–szkoła–specjaliści i problem „opuszczenia” dzieci w konflikcie dorosłych
Podsumowanie
—
Nazywam się Rafał Stolarek i jestem certyfikowanym psychoterapeutą Gestalt (certyfikat EAGT i PTPG). Oferuję psychoterapię indywidualną, terapię par oraz psychoterapię grupową. Prowadzę również grupy rozwojowe, warsztaty oraz współpracuję z liderami i przedsiębiorcami.
Więcej informacji o mnie znajdziesz na:
Kontakt do mnie: rafal@naszerelacje.pl
Spotify:
YouTube:
Wszystkie odcinki podcastu:
Witaj w podcaście Nasze Relacje. Nazywam się Rafał Stolarek i jestem certyfikowanym psychoterapeutą Gestalt (certyfikaty EAGT, PTPG).
Podcast tworzę dla osób, które chcą budować głębsze, wartościowe relacje i realnie poprawić jakość swojego życia. Do rozmów zapraszam cenionych psychoterapeutów, superwizorów, trenerów psychoterapii, osoby z bogatym doświadczeniem życiowym. Intencją dla rozmów jest łączenie praktyki gabinetowej, zawodowej, życiowej, by inspirować Cię do zmiany. Posłuchaj i znajdź coś dla siebie.
Kontakt i więcej o mnie:
https://naszeralacje.pl
rafal@naszerelacje.pl
W najnowszym odcinku podcastu Nasze Relacje gościmy Joannę Kamińską – psychoterapeutkę Gestalt i artystkę. Rozmawiamy o trudnych emocjach bez uciekania w banalne rady, za to z dużą dozą czułości i zrozumienia dla trudności i złożoności ludzkiego doświadczenia.
Z tego odcinka dowiecie się: 💭 Dlaczego cierpienie to sygnał relacyjny – i co mówi o granicach lub potrzebach w Twoim związku lub innej relacji. 🤝 Jak obecność drugiego człowieka ”leczy” osamotnienie – i jak sposób bycia drugiej osoby może być wspierający lub utrudniać przeżywanie trudnych emocji 🚫 Dlaczego rady typu „głowa do góry” mogą okazać się szkodliwe – i co innego możemy podarować bliskiej osobie w kryzysie zamiast nich.
Mam nadzieję, że okaże się to dla Ciebie przytulająca i niosąca nadzieję rozmowa, szczególnie jeśli jesteś w trudnym momencie relacji z kimś.
Spis treści rozmowy
✅ 00:00 Wstęp
✅ 05:00 Cierpienie jako zjawisko relacyjne – cierpienie nie należy tylko do jednostki, lecz rodzi się „pomiędzy” ludźmi, w polu ich wzajemnego kontaktu.
✅ 10:50 Drogowskaz do utraconej harmonii – analiza cierpienia jako sygnału o przerwanym kontakcie lub ranie w relacji, która wskazuje miejsca wymagające uwagi i wsparcia.
✅ 16:41 Alchemia spotkania i rola świadka – o tym, jak obecność drugiej osoby i uznanie bólu przełamuje osamotnienie, zmieniając naturę cierpienia z „opuszczonego” na „uważnione”.
✅ 36:04 Mechanizmy obronne i rezonans ciała – omówienie „zamrażania” uczuć w celu przetrwania (metafora schronu) oraz rola ciała drugiej osoby, który wspiera w przywracaniu przepływ emocji u klienta.
✅ Odzyskiwanie sprawczości (proces „rozkurczania”) – terapia jako wspólne badanie pola kontaktu, prowadzące do uświadomienia sobie własnych wyborów i odważnego wyjścia ze sztywnych schematów cierpienia ku kreatywności.
✅ 55:37 Pełnia doświadczenia i cierpienie egzystencjalne – uznanie cierpienia, bólu, lęku i bezradności za nieodłączne elementy pełni człowieczeństwa oraz cierpienia również jako adekwatnej odpowiedzi na okrucieństwo świata.
—
Nazywam się Rafał Stolarek i jestem certyfikowanym psychoterapeutą Gestalt (certyfikat EAGT i PTPG). Oferuję psychoterapię indywidualną, terapię par oraz psychoterapię grupową. Prowadzę również grupy rozwojowe, warsztaty oraz współpracuję z liderami i przedsiębiorcami.
Więcej informacji o mnie znajdziesz na:
Kontakt do mnie: rafal@naszerelacje.pl
Oto streszczenie odcinka podcastu z udziałem Przemka Różańskiego, przygotowane zgodnie z Twoim wzorcem i w oparciu o dostarczoną transkrypcję.
Streszczenie: Rodzicielstwo potrzebuje wioski
Kim jest Przemek Różański?
Rafał: Gościem dzisiejszego odcinka jest Przemek Różański – psychoterapeuta Gestalt, pedagog i socjoterapeuta. Przemek od lat wspiera kadry szkół demokratycznych i pracuje z rodzinami, a prywatnie jest tatą dwójki dzieci, współtworzącym relację patchworkową.
Wyzwania współczesności: Od „wspólnoty” do „projektu”
Przemek: Dzisiejsze rodzicielstwo osadzone jest w tym, co Zygmunt Bauman nazwał płynną nowoczesnością – świecie niepewności i braku przewidywalności.
- Kiedyś (model tradycyjny/postfeudalny): Wychowanie było uwspólnione. Niezależnie od tego, czy dziecko było w szkole, kościele czy u sąsiada, zasady były spójne (choć często przemocowe).
- Dziś (model kapitalistyczny): Wychowanie stało się procesem zindywidualizowanym. Dziecko przestało być „zasobem do pracy”, a stało się „projektem”, w który rodzic inwestuje czas i pieniądze, oczekując stopy zwrotu.
Kultura zmęczenia i „projekt dziecko”
Inwestowanie w dziecko jako projekt prowadzi rodziców do permanentnego przeciążenia.
- Brak odpoczynku: Rodzic pracuje w firmie, a po powrocie „pracuje” nad projektem dziecko, planując logistykę, zajęcia dodatkowe i strategie wychowawcze.
- Epidemia stresu: Układ nerwowy rodziców jest w ciągłym pobudzeniu, co objawia się m.in. problemami ze snem.
- Ambiwalencja: Pojawia się konflikt – z jednej strony miłość do dziecka, a z drugiej energetyczna niechęć i chęć ucieczki, np. w smartfona.
Rozwiązanie: Współrodzicielstwo i „Wioska kwantowa”
Przemek proponuje powrót do idei wioski wsparcia, ale w nowoczesnym wydaniu.
- Współrodzicielstwo: Szukanie innych rodzin w okolicy i tworzenie kooperatyw rodzicielskich.
- Wioska kwantowa: Nie musi to być sformalizowana struktura. Wystarczy grupa kilku rodzin, które spotykają się bez intencji „edukowania” dzieci, a po to, by dorośli mogli odpocząć (np. na tarasie), podczas gdy dzieci bawią się swobodnie w ogrodzie.
- Wycofanie „helikoptera”: Kluczem jest umiejętność wycofania się rodzica z ciągłego nadzoru. Dziecko w grupie rówieśniczej uczy się samodzielności i radzenia sobie z lękiem oraz konfliktami.
Pedagogika Gestalt: Rodzic jako Słońce
W podejściu Przemka następuje „kopernikańska zmiana” w myśleniu o wychowaniu.
- Podmiotem jest dorosły: To nie dziecko ma być naprawiane. To rodzic jest „Słońcem”, które ma więcej mocy i sprawczości.
- Modelowanie: Dziecko nie robi tego, co mu mówimy, ale to, co my robimy i jak się czujemy.
- Ucieleśnienie: Zamiast uczyć się kolejnych technik komunikacyjnych (które bez autentyczności nie działają), rodzic powinien pracować nad kontaktem z własnym ciałem i emocjami.
Mit idealnego rodzica jako forma przemocy
Przemek: Bycie idealnym rodzicem jest przemocą zarówno dla siebie, jak i dla dziecka.
- Wystarczająco dobry: Warto dać sobie prawo do złości, bezradności i zmęczenia. Pokazywanie dziecku ludzkiej, „brzydszej” strony jest rozwojowe.
- Naprawa relacji: Ważniejsze od braku błędów jest to, by po wybuchu (np. krzyku) wrócić do dziecka, wyjaśnić sytuację i wziąć za nią odpowiedzialność.
Dziecko jako „najsłabsze ogniwo” systemu
Kiedy rodzice chcą wysłać dziecko na terapię, Przemek zazwyczaj zaprasza najpierw ich.
- Dziecko-objaw: Trudne zachowanie dziecka (np. nastolatka) to często historia całej rodziny, napięć z przeszłości czy lęków rodziców o przetrwanie (np. kredyty, ciężka praca na starcie).
- Praca z rodzicem: Uwolnienie rodziców od poczucia winy i napięć często automatycznie poprawia stan dziecka, bo „ciśnienie” w systemie rodzinnym spada.
Praktyczne przesłanie na koniec
Przemek: Zachęcam do „ruchu w stronę zwykłości”.
- Zaufanie: Wierzmy, że dziecko sobie poradzi. Wiara buduje kompetencje szybciej niż asekuracja.
- Inicjatywa: Ryzykujcie budowanie wiosek, nawet jeśli wydaje się to dziwne. Wspólny wyjazd z dwiema innymi rodzinami może być bardziej leczący niż kolejny poradnik.
Jestem certyfikowanym psychoterapeutą w podejściu Gestalt (EAGT, PTPG). Wierzę, że uzdrowienie zaczyna się tam, gdzie przestajemy być sami ze swoim cierpieniem. Oferuję obecność przy tym, co trudne – bez pośpiechu i krytyki, byśmy wspólnie tworzyli przestrzeń poszerzania świadomości oraz odkrywania nowych sposobów kontaktowania się ze sobą i z innymi. Zapraszam na sesje indywidualne, dla par i grup w Piasecznie oraz online.
Rafał Stolarek
Centrum Rozwoju Nasze Relacje
888-200-760
kontakt@naszerelacje.pl
Ewentualnie zostaw namiar do siebie.Skontaktuję się z Tobą.
— #Relacje #Związek #KryzyswZwiązku #Wsparcie #RozwójOsobisty #Gestalt #PsychoterapiaPiaseczno #PsychoterapiaPar
