Bartek Nestorowicz Ty masz pracę czy praca ma Ciebie

W najnowszym odcinku podcastu mam przyjemność rozmowy z Bartkiem Nestorowiczem, który przez 25 lat pracował w rekrutacji i dzieli się swoją bezcenną wiedzą o tym, jak nie stać się „niewolnikiem” własnej pracy zawodowej.

Ty masz pracę czy praca ma Ciebie?

🎧 Była to dla mnie bardzo inspirująca rozmowa, zachęcająca do okresowego zwalniania by odkrywać swój wpływ i wartość jaką daję lub mógłbym dawać w ramach mojej ścieżki zawodowej. Blisko mi do tego o czym mówi Bartek – że możemy zacząć swoje poszukiwania od „tu i teraz”, w którym mamy jedynie poczucie, że czegoś nam brakuje, coś jest nie tak, że zauważamy utknięcie, nawet jeśli nie wiemy od razu co z tym zrobić.

Jeśli czujesz, że brakuje Ci czegoś w obecnym momencie Twojego życia zawodowego, może ten odcinek pomoże Ci chociaż trochę poukładać jak się do tego zabrać.

Z naszej rozmowy dowiesz się m.in.: 👉 o braku wpływu na rzeczywistość jako przyczynie częstego utykania w życiu zawodowym 👉o statystyce 98% osób, które podejmują działania dopiero po faktycznym, a nie przewidywanym kryzysie 👉 o kompensacja cierpienia w życiu zawodowym 👉 o wpływie wychowania i mentorów na nasze kariery zawodowe 👉 o traktowaniu człowieka jako zasobu, a nie autonomicznego podmiotu. 👉 o kryzysie jako katalizatorze zmiany 👉o wnoszeniu unikalnej wartości własnej 👉 o przenoszeniu kompetencji z życia prywatnego na grunt zawodowy 👉 o „wewnątrzsterowności” i „zewnątrzsterowności” 👉 o rynku „talentów” oraz skutecznych CV i profilach na LinkedIn 👉o lęku przed odrzuceniem na rynku pracy 👉 o znaczeniu odwagi, intencji oraz strategii zmiany.

🎧 Zachęcam Cię do posłuchania i odwagi do kolejnego ruchu na Twojej ścieżce zawodowej!

Spis treści

00:06 Wstęp

03:57 Diagnoza problemów na rynku pracy – dlaczego ludzie „utykają”?
Brak wpływu na rzeczywistość: analogia do kredytu frankowego – sytuacja, w której „praca posiada człowieka”, a nie odwrotnie.
Poczucie niewoli: emocjonalne konsekwencje utraty wpływu w życiu zawodowym.
Porównywanie się z innymi.

08:57 Mechanizmy reagowania na kryzys zawodowy
Reaktywność vs. proaktywność: statystyka 98% osób podejmujących działania dopiero po faktycznym, a nie przewidywanym kryzysie.
Kompensacja cierpienia: ucieczka w hobby, pasje i podróże jako forma radzenia sobie z trudną sytuacją w miejscu pracy.
Pułapka iluzji: odkładanie życia na później i idealizowanie emerytury jako czasu upragnionego szczęścia, co często kończy się rozczarowaniem.

15:40 Psychologiczne i społeczne uwarunkowania tożsamości
Wpływ wychowania i mentorów: jak przekazy od rodziców (np. o cierpieniu jako elemencie życia) kształtują nasze dorosłe wybory.
Traktowanie człowieka jako zasobu: pracownik jako element maszyny, a nie autonomiczny podmiot.
Brak wsparcia autentyczności w dzieciństwie: ubogi feedback od opiekunów utrudniający odkrycie, kim się naprawdę jest i jakie ma się talenty.
Realizowanie cudzych projektów na życie: przykłady osób zmuszanych do konkretnych karier (fizyka, medycyna, seminarium) przez ambicje rodziców.

28:16 Droga do wolności i sprawstwa
Kryzys jako katalizator zmiany: trauma, choroba lub strata jako momenty wymuszające porzucenie iluzji i odnalezienie własnej mocy, wpływu.
Eksperyment myślowy Bartka z „pustym przedpokojem”: doświadczenie braku oparcia zewnętrznego jako droga do poczucia bezpieczeństwa wewnątrz siebie.
Wsparcie drugiego człowieka: rola psychoterapii i relacji w procesie upodmiotowienia i wychodzenia z „niewoli”.

38:25 Wartość jednostki w grupie
Interakcyjna natura obecności: przekonanie, że wejście każdej nowej osoby reorganizuje całą grupę.
Wnoszenie unikalnej wartości: uświadomienie sobie, że każdy wpływa na otoczenie, nawet poprzez cechy pozornie negatywne (np. umiejętność frustrowania grupy jako motor zmiany).

43:19 Praktyczna strategia budowania kariery
Analiza dokonań z życia prywatnego: przenoszenie kompetencji (np. z wychowywania dzieci czy zarządzania domem) na grunt zawodowy.
Wewnątrzsterowność vs. zewnątrzsterowność: różnica między pracownikami samodzielnie kreującymi stanowiska a osobami wymagającymi stałego nadzoru.
Rynek „talentów”: współczesne trendy wskazujące na rosnące zapotrzebowanie na osoby o wysokim poczuciu sprawstwa i sprawczości.
Skuteczne CV i profil na LinkedIn: skupienie się na „dowodach wpływu”, wartości i klarowności, zamiast „suchego” wyliczania obowiązków.

01:01:24 Przeszkody w prezentowaniu siebie
Lęk przed odrzuceniem: bezpieczeństwo krycia się za dyplomami i kursami zamiast pokazania „prawdziwego ja”.
Mechanizm wyprzedzającego zaniżania wartości: samokrytyka jako forma ochrony przed oceną innych.
Znaczenie odwagi i intencji: potrzeba pielęgnowania pragnienia zmiany, nawet bez jasno zdefiniowanego celu końcowego.

01:10:37 Podsumowanie i konkluzja
– Nurt życia i otwartość na nieznane
: przykład zmiany ścieżki zawodowej jako dowód na to, że „odważenie się na nowe” może prowadzić do zmian na lepsze.

Odcinka możesz posłuchać w odtwarzaczu poniżej, na YouTube lub Spotify (linki poniżej):

Spotify:

YouTube:

Wszystkie odcinki podcastu:

Streszczenie: Czy to Ty masz pracę, czy praca ma Ciebie?

Kim jest Bartek Nestorowicz?

Rafał: Gościem dzisiejszego odcinka jest Bartek Nestorowicz – ekspert, który przez 25 lat zajmował się rekrutacją i budowaniem biznesu w tej branży. Trzy lata temu sprzedał swoje udziały w firmie rekrutacyjnej i obecnie znajduje się w „rozkroku zawodowym”, eksperymentując z różnymi rolami – od pracownika budowlanego i cieśli, po szkoleniowca i rekrutera.

Kryzys braku wpływu – analogia „kredytu we frankach”

Bartek: Głównym powodem, dla którego ludzie utykają w swoich karierach jest brak wpływu. Można to porównać do sytuacji osób z kredytem we frankach: kiedyś dumni właściciele domów, nagle, po skoku kursu waluty, zrozumieli, że to nie oni mają dom, ale dom ma ich.

  • Praca jako niewola: Wiele osób budzi się pewnego dnia z poczuciem, że praca ich „ma” – nie robią tego, co daje im radość, czują się ograniczeni i wierzą, że nie mają szans na zmianę przez kolejne dekady.
  • Studnia: To stan przypominający wpadnięcie do głębokiej studni, z której widać tylko skrawek nieba, a wyjście wydaje się niemożliwe.

Kompensacja cierpienia i iluzja emerytury

Zanim dojdzie do zwolnienia lub wypowiedzenia, w życiu zawodowym pojawiają się sygnały ostrzegawcze:

  • Kompensacja: Gdy praca nie daje satysfakcji, szukamy jej na zewnątrz – w nartach, rowerach czy podróżach. To forma wynagrodzenia sobie cierpienia doświadczanego w biurze.
  • Kult emerytury: Bartek wspomina inżynierów w korporacji, którzy odliczali dni do emerytury, marząc o „lepszym życiu” po pracy.
  • Pułapka: Odkładanie życia na później jest pułapką iluzji. Statystyki pokazują, że na emeryturze często spada adrenalina, pojawiają się choroby, a upragnione szczęście nie nadchodzi.

Przekonania, które nas więżą

Wiele osób z pokoleń lat 60 i 70 żyje w przekonaniu, że cierpienie jest niezbędnym elementem rozwoju, a pracę należy szanować bez względu na brak satysfakcji.

  • Zasób, nie człowiek: Kultura organizacyjna często traktuje pracownika jak „tonę betonu” lub maszynę, która ma realizować cudzą wizję.
  • Wyuczona podległość: Jeśli od dziecka byliśmy traktowani przedmiotowo (np. zmuszani do nauki fizyki wbrew talentom humanistycznym), „łatwiej” nam w dorosłym życiu poddać się kontroli pracodawcy i zrezygnować z własnej podmiotowości.

Wewnątrzsterowność vs. Zewnątrzsterowność

Bartek dzieli pracowników na dwie kluczowe kategorie:

  1. Osoby wewnątrzsterowne: Samodzielne, biorące odpowiedzialność, potrafiące same stworzyć sobie stanowisko pracy. To ich firmy szukają pod hasłem „talenty”.
  2. Osoby zewnątrzsterowne: Potrzebują nadzoru, procedur i ciągłego sprawdzania.

Jak wyjść z niewoli? Praktyczne kroki

Zmiana wymaga odwagi i wyjścia poza schemat „bezpiecznej fasady”.

  • CV jako klucz, nie lista zakupów: Rekruter ma tylko 10-15 sekund na życiorys. Zamiast wpisywać wszystko (puzzli rozrzuconych przypadkowo), należy pokazać dowody wpływu i jasno zdefiniować swoją wartość.
  • Transfer dokonań: Umiejętności z życia prywatnego (np. wychowanie czwórki dzieci, zarządzanie remontem) to potężne kompetencje, które można i należy transferować do sfery zawodowej.
  • Strategia małych kroków: Poszukiwanie idealnego miejsca może zająć rok lub dwa. Kluczem jest codzienne poświęcenie 5-10 minut na realizację planu, zamiast zrywów raz w tygodniu.

Przesłanie na koniec

Bartek: Wszystko zaczyna się w umyśle. Jeśli nie wiesz, co chcesz robić, pielęgnuj samą intencję zmiany. Odwaga wymaga wiary we własną wartość – im bardziej jesteśmy świadomi tego co potrafimy, tym większą mamy motywację, by pokazać to światu.

Rafał: Jak mawiał prof. Bartoszewski: są rzeczy, które się opłacają i takie, które warto robić. Zostanie w „złotej klatce” często się opłaca, ale rzadko warto to robić kosztem własnego życia.

Psychoterapia Piaseczno Rafał Stolarek Psychoterapeuta Piaseczno

Jestem certyfikowanym psychoterapeutą w podejściu Gestalt (EAGT, PTPG). Wierzę, że uzdrowienie zaczyna się tam, gdzie przestajemy być sami ze swoim cierpieniem. Oferuję obecność przy tym, co trudne – bez pośpiechu i krytyki, byśmy wspólnie tworzyli przestrzeń poszerzania świadomości oraz odkrywania nowych sposobów kontaktowania się ze sobą i z innymi. Zapraszam na sesje indywidualne, dla par i grup w Piasecznie oraz online.

Rafał Stolarek
Centrum Rozwoju Nasze Relacje
888-200-760
kontakt@naszerelacje.pl

Ewentualnie zostaw namiar do siebie.Skontaktuję się z Tobą.

 

#Relacje #Związek #KryzyswZwiązku #Wsparcie #RozwójOsobisty #Gestalt  #PsychoterapiaPiaseczno #PsychoterapiaPar

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *